Long live the king! The king is dead!

Bands zijn de feniksen van dit era: de inkt die het ultieme slotakkoord van de ene groep vereeuwigd is nog niet droog, of dezelfde pen schrijft het samenlevingscontract van een nieuwe muzikale formatie. Dit is niet anders voor LOWRES. Herrezen uit de assen van Menace met een licht gewijzigde bezetting. Even dreigend, maar tweemaal zo snedig.

Nicolas Bruggeman neemt de handschoen (en de basgitaar) op en stapt samen met gitarist Pedro Schotte in de ring die de ex-menace leden bewonen. The fight is hard, but no knock down is achieved. Een serieuze versterking voor de uitgedunde gelederen. Samen met sterkhouders Dominique (drums), Stefaan (gitaar) en Davy (zang) zullen ze de fundamenten leggen voor de LOWRES-sound.

De eerste nummers krijgen vorm, en in de zomer van 2000 AD komt Kurt ’t Kindt (KTK sound) poolshoogte nemen. Hij knikt goedkeurend en maakt een opname in het repetitielokaal. De eerste demo is een feit. Net zoals de eerste optredens.

Muzikaal talent laat zich echter niet in één vorm gieten, en dat zorgt voor de gekende problemen. Time is limited, choices have to be made! En Nicolas kiest voor Eternal Breath, waar hij al verscheidene jaren de solide baslijn voor zijn rekening neemt. Respect, indeed. Maar het gat dient wel opgevuld. Een oplossing, één naam: Michael Leroy. The man, the myth, enfin : een bassist. En de trein is weer vertrokken, richting tweede demo: Two Swedish fighting girls, opgenomen bij Second Test Recordings in juni 2003.

Optreden, repeteren, optreden, repeteren,… 2004 komt in zicht. Nieuwe demo, nieuwe problemen. Pedro Schotte stapt op, Nicolas Bruggeman springt in. Maar nu als selfmade gitarist.

LOWRES is back. Ready to fly the flag of destruction.